طب و نماز
 برخي از كارشناسان معتقدند نمازخواندن تنها غذاي روح انسان نيست، بلكه جسم انسانها را نيز تقويت ميكند:
ايستادن در حالت نماز كه با سكون نيز همراه است، باعث تقويت حالت تعادلي بدن شده و قسمت مركزي مخچه كه محل كنترل اعمال و حركات ارادي است را تقويت ميكند و اين عمل باعث ميشود فرد با صرف كمترين نيرو و انرژي به انجام صحيح حركات بعدي بپردازد. نماز قسمت فوقاني بدن را پرورش داده و ستون مهرهها را تقويت كرده و آن را در حالت مستقيم نگاه ميدارد. كارشناسان ميگويند در حالت ركوع ماهيچههاي اطراف ستون مهرهها منبسط ميشود كه در متعادل و آرام بودن سمپاتيك مؤثر است.
حالت و مدّت زمانِ خواندنِ ذكر ركوع نيز باعث تقويت عضلات صورت و گردن و ساق پا و رانها ميشود و به اين ترتيب به جريان خون به قسمتهاي مختلف بدن سرعت ميبخشد. سجده نيز ستون مهرههاي بدن را تقويت كرده و دردهاي سياتيك را آرام ميكند. سجده علاوه از بين بردن يبوست و سوء هاضمه، پرده ديافراگم را تقويت كرده و به دفع مواد زائد بدن به دليل فشرده شدن منطقه شكمي كمك ميكند.
سجده همچنين باعث افزايش جريان خون در سر شده كه اين امر با تغذيه غدد باعث حفظ زيبايي، شادابي و طراوت پوست ميشود.
روشن است كه نماز فلسفه ي خاصّ خود را دارد كه معراج مؤمن و مايه قرب به حق است و آن را بايد فقط براي خدا خواند و نه به انگيزه فوايد و آثاري از اين دست، ولي آگاهي از اين نظرات علمي نيز ميتواند مفيد باشد. ارسال یادداشت (9یادداشت) |
